Bihamtaa | Forums | More
New User? Register | Login
انجمن های گفتگو » عمومي » ايران من - گلستان را بهتر بشناسیم!
Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 00:13
 
   
 



نگاهي به استان گلستان
اين استان در بين استان هاي مازندران، سمنان و خراسان شمالي قرار دارد و مركز استان، شهرستان گرگان است.
بخش بيشتر استان گلستان آب وهواي معتدل خزري (مديترانه اي) دارد ولي جلگه گرگان به لحاظ مجاورت با صحراي تركمنستان، دوري از دريا و كاهش ارتفاعات، آب وهواي نيمه بياباني و گرم دارد.
جنگل هاي مرطوب دامنه هاي شمالي البرز در مشرق به جنگل هاي مينودشت و گلستان مي رسد. قله چالويي شاه كوه از مهم ترين قله هاي استان گلستان است كه ارتفاع آن 3750 متر مي باشد. مراتع عمده قشلاقي استان در جلگه گرگان است كه بين رودخانه گرگان و مركز تركمنستان قرار دارند.
شهرستان هاي مهم:
گرگان،آزادشهر، بندرتركمن، بندر گز، علي آباد کتول، كردكوي، گنبدكاووس، مينودشت.


استان زيبا و باصفاي گلستان در شمال خاوري ايران واقع شده و محل سکونت يکي از بزرگ ترين و با سابقه ترين عشاير منطقه شمال خاوري ايران (ايل ترکمن) است. استان گلستان يکي از قطب هاي اقتصادي مهم کشور در زمينه کشاورزي، دام داري و صنايع وابسته به آن ها بوده و از معادن و صنايع با ارزشي نيز برخوردار است. پارک ملي گلستان که بزرگ ترين و با ارزش ترين پارک ايران است، درمحدوده اين استان واقع شده و جنگل هاي خزري درمحدوده اين استان به پايان مي رسد. استان گلستان با درياي خزر ساحل دارد و از مواهب طبيعي چون سواحل دريا، جنگل هاي زيبا، کشتزارهاي پررونق و باصفا و باغ هاي مطلوب برخوردار است. انواع جاذبه هاي طبيعي چون کوه، دريا، جنگل، آبشار، رودخانه، چشمه وانواع گونه هاي جانوري دراين استان قابل دسترسي و مشاهده است. به لحاظ اين که اين استان محل زندگي عشاير ترکمن ايران بوده، از جاذبه هاي متعدد اجتماعي چون جلوه هاي عشاير کوچ رو و آداب و رسوم حاکم بر آن ها، موسيقي سنتي و خاص منطقه به همراه انواع جشن ها و آيين ها برخوردار است. اين استان هم چنين در مسير عبوري زايرين بارگاه مقدس حضرت امام رضا(ع) قرارگرفته و موقعيت ترانزيتي اين استان در کنار جاذبه هاي اکوتوريستي، تاريخي، فرهنگي و اجتماعي آن؛ استان گلستان را در رديف يکي از پر توان ترين مناطق ايران در زمينه جهانگردي قرار داده است. به روايت تاريخ ، دين اسلام در اوايل قرن دوم هجري جايگزين دين مزديسنا در طبرستان شده است . اکنون بيشتر ساکنان منطقه شيعه مذهب اند ؛ ولي در ناحية ترکمن نشين گنبد و گرگان که در مجاورت با نواحي ترکمن نشين آسياي ميانه قرار دارد اکثر اهالي سني حنفي هستند . در استان گلستان ، اغلب گرگاني ها به زبان فارسي روان سخن مي گويند . هر چند که در گذشته آنان زبان مخصوص به خود داشتند ، امابه مرور زمان ، اين زبان به فراموشي سپرده شد . البته در قديم دشت گرگان سرزمين مستقلي به شمار مي رفته ولي چون در بين دو منطقة مازندران و خراسان واقع شده بود فرهنگ و زبانش از آن ها تاثيراتي هم گرفته است . در ترکمانان نيز زبان ترکمني رايج است .

مکان هاي ديدني و تاريخي

جاذبه هاي طبيعي استان گلستان عبارتند از: پارک ملي گلستان، تالاب گميشان، پناه گاه حيات وحش ميان کاله، آبشارلو، آبشار شيرآباد، آبشارباران کوه، آبشار زيارت، آبشار کبودوال، پارک جنگلي دلند، پارک جنگلي قرق، جزيره آشوراده، منطقه جنگلي نهارخوران و منطقه حفاظت شده جهان نما.

بناهاي تاريخي و ديدني اين استان نيز عبارتند از: مسجد جامع، آرامگاه مختوم قلي فراغلي، امام زاده روشن، پل آقا قلا، امام زاده نور (اسحاق)، امام زاده هنديجان، بازار قديمي، برج رادکان باختري، پنج شنبه بازار قلا، تورنگ تپه، جمعه بازارگرگان، جمعه بازار گنبد، دوشنبه بازارترکمن، سد اسکندري (ديوار دفاعي)، قلعه ماران، کاخ اختصاصي، کاخ شاهين، کاخ آغا محمد خان، مدرسه سردار، مدرسه دارالشفاء، مسجد گلشن، مسجد امام حسن عسگري (ع)، مسجد و مدرسه کريم آبشار، موزه گرگان و ميل گنبد قابوس.

جاذبه هاي طبيعي و تاريخي بالا به همراه جلوه هاي زندگي مردم و عشاير منطقه که ديدني هاي جذاب استان گلستان هستند در مجموع اين منطقه را از توان بالاي گردشگري برخوردار کرده است.

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

استان گلستان نام خود را از گرگان به گلستان تغيير داده و به نظر مي رسد به علت آباداني و صفاي طبيعي اين منطقه؛ نام گلستان به آن داده شده است. استان گلستان محل سکونت اقوام ترکمن است که بخش ديگري از اين ايل بزرگ نيز در جمهوري ترکمنستان زندگي مي کنند.

نام ترکمن نخستين بار در دايره المعارف چيني قرن هشتم ميلادي آمده است. هم چنين ترکمن را نام قومي از اقوام زرد پوست ترک زبان دانسته اند که از چندين هزار سال پيش در شمال درياچه «ايسيک گول» (بالخاش) در شمال مغولستان زندگي مي کرده اند. نويسندگان ايران براي نخستين بار در قرن پنجم هجري قمري به قومي ترک نژاد به نام ترک يا ترکمانان که در آسياي مرکزي ساکن بوده اند، اشاره مي کنند.

طوايف ترکمن «گوگلان»، «يمرلي» و «آل علي» در جلگه هاي «کوپت داغ» و بعدا «ساريق» ها، «ارساري» ها و «سالر» ها در اطراف قوچان و بجنورد از شهرهاي خراسان سکني گزيدند و «يموت» ها به سمت شمال خراسان و رود اترک روي آورده و در قرن شانزدهم ميلادي، طوايف ترکمن تمام ساحل خاوري خزر تا گرگان را تصرف کردند. در سال هاي بعد که از اقتدار شاهان ايران و خوانين کاسته شد، ترکمن ها به ترديج سلطه خود را به طرف خاور تا مرو گسترش دادند. بدين گونه اين سرزمين در طي چند قرن پهنه تاخت و تاز طوايف غز شده و توده هاي وسيع آن ها همراه مغول ها به ايران آمدند. با لشکرکشي تيمور به ايران و ديگر کشورهاي مجاور، به همراه ديگر ايلات جا به جا شدند و با گذشتن از اين سرزمين، بار ديگر همراه صفويه به ايران بازگشتند. پس از تيمور، سلسله هاي ترکمانان «قراقويونلو» وسپس «آق قويونلو» به عنوان نيرومند ترين گروه ها به ترتيب در باختر و شمال ايران و سپس در ايران مرکزي و جنوبي ظهور کردند.

در زمان صفويه، شاه عباس صفوي براي حفظ ايالات خاوري از تاخت و تاز ترکمن ها و ازبکان، کردهاي جنگ جو را از ولايات باختري به اين سامان کوچ داد و پنج ولايت کرد نشين در امتداد کليه مرزها از استرآباد تا چناران به وجود آورد. اما کوچ کرد ها مانع تاخت و تاز ترکمنان نشد چرا که آن ها حريفاني هم زور بودند و هيچ يک از طرفين نمي توانستند به فتح نهايي دست يابند و اين خطه هم چنان درگير هرج و مرج باقي ماند. با وقوع جنگ هاي بين قبيله اي از يک سو و يورش خان هاي بخارا و خيوه از سوي ديگر، آشوب مناطق ترکمن نشين را فرا گرفت. اين منازعات همراه با فشارهاي امپراطوري روسيه به ويژه در مرزهاي جنوب باختري، سبب افزايش سيل مهاجرت ترکمن ها به نواحي رود گرگان شد و اين مهاجرت منجر به جنگ هايي بين ساکنان قبلي اين نواحي با مهاجمان شد. براثر فشار طوايف يموت که به تازگي به اين نواحي آمده بودند، طوايف گوگلان به سمت کوه هاي گلي داغ رانده شدند. باوجود مخالفت و نزاع بين ترکمن ها و همسايه هاي آن ها، ترکمن ها به تدريج تا قره سو و شمال خراسان را به تصرف خويش درآوردند. اين طوايف که دربيش تر اوقات نقش مهمي در تعيين و تغيير حکومت هاي وقت ايفا مي کردند، به سبب شيوه معيشت عشايري (دام داري و کوچ )، دراندک زماني به مهاجميني تبديل مي شدند که هر حاکميتي ناگزيراز مقابله با آن ها مي شد. ماموران سلسله قاجار که خود به کمک عشاير، به ويژه ترکمنان به حاکميت رسيده بودند، با دست آويز قرار دادن شکايت مردم، بر ترکمن هاي يک جا نشين ظلم و ستم روا مي داشتند. جنگ مرو بزرگ ترين حادثه سياسي در تاريخ ترکمن ها در عصر قاجار به سال 1276 هجري قمري است. تمايل دولت روس به تصرف خانات خيوه، بخارا و نيز تحريکات انگليس در افغانستان و لشکرکشي دولت ايران به منظور گرفتن ماليات و خراج از ترکمن ها را مي توان از جمله دلايل شروع اين جنگ دانست. ترکمن ها که قادر به پرداخت خراج نبودند به کمک خان خيوه ارتش قاجار را شکست دادند. در نتيجه از نفوذ دولت ايران بيش از پيش کاسته شد و اين نواحي تحت تسلط ترکمن ها باقي ماند و تا مدت ها بعد از اين واقعه، خان نشين هاي خيوه به همراهي ترکمن ها تا ناحيه خراسان مي تاختند و پس از غارت شهرهاي اين نواحي، مردم زيادي را به اسارت مي گرفتند. اين تهاجمات را عباس ميرزا قاجار با آزاد کردن تعداد زيادي اسير ايراني از چنگ ترکمن ها و به اسيري بردن عده زيادي از آن ها پاسخ داد.

اين لشگرکشي دولت مرکزي که با خون ريزي توام بود به آرامش نسبي در منطقه منجر شد. پيش از آن که قرن نوزدهم پايان يابد، آخرين تزارهاي روس با فتح تاشکند، بخارا، خان نشين خيوه و فرغانه، خان نشين هاي آسياي ميانه را خراج گزار روسيه کردند و تنها بخشي از سرزمين ترکمن ها در کنار مرز ايران باقي ماند. در اين زمان دولت روسيه طوايف يموت را که عمده ترين نيروي ترکمن ها محسوب مي شد، با دست آويز تامين امنيت راه هاي تجاري سرکوب کرد. با شکست بزرگ ترکمن در سال 1300 هـ . ق، آخرين نقطه ترکمنستان و بقيه نواحي شمال خراسان (از درياي خزر تا رود تجن) به امپراطوري روسيه اضافه شد. امضا قرارداد تحديد مرز آخال (1301 هـ . ق) بين دولتين ايران و روس، مرز ميان دو کشور را از روي نشانه هاي جغرافيايي تعيين کرد و زندگي ترکمن ها را که در آن هنگام در دو طرف مرز به امر کوچ مشغول بودند، مختل نمود.

با تحديد مرزها، ترکمنان حالت مردمي را يافتند که به دو دولت ماليات مي دادند و در يک سو بخشي از خانواده و در سوي ديگر احشام و چوپانان ترکمني زندگي مي کردند. ترکمن ها که نمي خواستند مالياتي به دولت روسيه بپردازند به ايران مهاجرت نمودند، اما دراين جا نيز با حکومت ايران که مايل به جمع آوري ماليات و محدود کردن قدرت نظامي و پايان دادن به اغتشاشات ترکمن ها بود، مواجه شدند. با اين همه، گرچه پس از تحديد مرزها، ترکمن هاي اترک و گرگان رسما ايراني محسوب مي شدند، اما چنين مي گفتند که هيچ ايراني از مرز قلمرو آنان نمي گذرد، مگر اين که ريسماني به گردن داشته باشد.

درعرصه نبرد مشروطه خواهان و مستبدان، ترکمانان در صف مستبدان و مخالفين مشروطه قرار گرفتند و به غارت شهرها و روستاهاي طرف دار انقلاب پرداختند. محمد علي ميرزا- پادشاه قاجار- که بر ضد مجلس و مشروطه دست به کودتا زده بود، پس از برکناري، در ميان ترکمن ها هم دستاني يافت و آن ها نيز به اميد غارت و گسترش نفوذ خود به ولايات هم جوار، با او همراه شدند که با شکست ترکمن ها و پيروزي قواي مجاهدين مشروطه خواه، ترکمن ها به سرزمين هاي محل سکناي خود عقب نشيني کردند.

در دسامبر 1916 ميلادي، سپاهيان روس با آتش و شمشير در ادامه تعقيب ترکمن هاي ساکن آسياي ميانه که دست به شورش زده بودند، از ولايت استر آباد گذشته و بي رحمانه يموت ها و زنان و کودکانشان را سرکوب کردند. حکومت ايران که قادر به برخورد با اين مداخله نظامي روسيه نبود، درمقابل تصرف اين نواحي و نيز برخوردهاي نظامي عکس العمل نشان نداد و اين نواحي عملا به دست روس ها افتاد.

پس از انقلاب اکتبر(1917. م) در روسيه، حکومت شوروي در سال (1918. م) سپاهيان روس را از ايران خارج کرد و مناطق اشغالي را به دولت ايران باز گرداند. ترکمن ها را در درازاي تاريخ سراسر جنگ و ستيز، از آن هنگام که در متن هاي تاريخي براي نخستين بار نام آن ها ذکر شده، همه حکومت ها (حتي آن ها که خود ترکمن بودند) پس از به قدرت رسيدن سرکوب کرده اند. آن ها سال ها بين دو مرز ايران و شوروي سابق در حال رفت و آمد بودند و عملا در تابعيت هيچ کدام قرار نداشتند، گاه خراج گذار اين دولت ها بودند و گاه مردم ساکن آن نواحي را غارت کرده و آنان را به عنوان برده خريد و فروش مي کردند. ترکمن ها در ميان خود نيز با دشمني، جنگ و ستيز پايان ناپذيري بر سر چراگاه روبرو بودند. چنان که دشمني بين آتاباي ها و گوگلان ها، آتاباي ها و جعفرباي ها، تکه ها با گوگلان ها و …. پايان ناپذير به نظر مي رسيد. اين منازعات تا زماني که اقدامات حکومت ايران يعني گسيل ارتش به سوي ترکمن هاي يموت و گوکلان در سال 1303 هـ . ش به آخرين شورش ترکمن ها انجاميد، ادامه داشت.

در اين شورش، ترکمن ها در پي کسب استقلال سرزمين هاي ترکمن نشين بودند، که اين امر به اتحاد تمامي قبايل ترکمن (يموت و گوکلان) منجر شده بود. از آن رو قبايل ترکمن که قرن ها بر سر آب و مرتع دام با يک ديگر درگير بودند، دشمني را کنار نهادند و به منظور ايجاد خود مختاري در نواحي ترکمن نشين، به نفاق بين ايل ها و طوايف پايان دادند. با اين همه، با وجود قدرت نظامي قابل توجه ترکمن ها، دولت مرکزي ايران در سال 1304 هـ . ش با روش هاي مختلف و حمله نظامي و استفاده از سلاح هاي مدرن و تحريم اقتصادي، آن ها را سرکوب کرد. عده اي ازسران شورشي اعدام شدند و گروهي به آن سوي مرزها گريختند. حکومت مرکزي سرکوب خود را با سوزاندن آلاچيق ها و تخته قاپو کردن ترکمن ها تسريع کرد. گرچه با آغاز جنگ جهاني دوم و اشغال ايران توسط متفقين و تضعيف دولت مرکزي، فرصتي کوتاه به دست آمد و گروهي از ترکمن ها نيز به زندگي کوچ نشيني روي آوردند، اما دوران آن کوتاه بود و با قدرت گيري مجدد دولت پايان گرفت. سرانجام فشارهاي حکومت بر ترکمنان تعديل يافت و به سبب جاذبه هاي اقتصادي و کشاورزي بعد از اصلاحات ارضي (سال 1341 هـ . ش)، گروهي از ترکمن ها به کشت و زرع و عده اي به شهرها روي آوردند. اين قوم هم اکنون در صلح و صفا در محدوده استان گلستان زندگي مي کنند و بيش تر آن ها يک جا نشين شده اند.

آداب و رسوم

استان گلستان با داشتن تاريخ کهن پنج هزار ساله و سکونت اقوام مختلفي چون فارس ، ترکمن ، ارامنه ، کرد ، بلوچ ، عرب و ... از تنوع قومي و فرهنگي خاصي برخوردار است به گونه اي که مي شود چنين پنداشت استان گلستان خود ايراني کوچک است اين اقوام با اين که هر يک ، فرهنگي ويژه به خود را دارا هستند ، ساليان سال است که به آداب و رسومي که برخي از آن ها مشترک بين اين اقوام و برخي و برخي هم ويژة گروهي از آنان است .عيد باستاني نوروز : اين عيد يکي از اعياد باستاني و برجستة ايرانيان است که از گذشته اي دور تا به اکنون با مراسمي خاص برگزار شده است . در استان گلستان نيز از اوايل اسفند در برخي از نواحي گروه دو نفرة نوروزخوانان اشعاري را که به مناسبت فرارسيدن عيد نوروز سروده شده مي‌خوانند و از صاحبان منازل مژدگاني مي‌گيرند . مردم مژدگاني دادن را شگون دانسته و مقدم آن ها را به عنوان پيام آوران بهار گرامي مي‌دارند . در آخرين چهارشنبه هر سال هم با شادي به استقبال نوروز رفته و با روشن کردن آتش در چند نقطه و پريدن از روي آن را جشن مي‌گيرند . همة گلستاني ها با هر قوميتي که دارند با پوشيدن لباس هاي نو و پهن کردن سفرة هفت سين در تعطيلات نوروز به ديدار يکديگر مي‌روند در روز سيزدهم نيز آن ها به دامن طبيعت رفته و نحسي سيزده باسير در طبيعت از بين مي برند .

عيد قربان

اين عيد ، عيدي بزرگ براي مسلمانان است . در اين عيد ، ترکمن ها خانه هاي خود را آراسته و تزيين مي نمايند . بهترين لباس هاي خود را پوشيده و شيريني هاي گوناگون را فراهم مي نمايند و چشم به راه مهمان مي نشينند . اين رسم ، به مانند عيد نوروز باستاني ايرانيان است . در گذشته ، ترکمن ها تنها خوراک هاي گوناگوني را از گوشت پخته و آن ها را براي همسايگانشان مي‌فرستادند و سال خوب و پربرکتي براي آنان آرزو مي کردند . هم چنين در عيد قربان پسران و دختران بيشتر از معمول به بازي مي‌پردازند . از جمله اين که تعدادي پسر و دختر در جايي گرد هم مي ايند و با چند چوب و ريسمان ، تابي را که در اصطلاح محلي به آن سنجق مي‌گويند . درست کرده و تاب مي‌خورند و به ديد و بازديد يکديگر مي‌روند . مردم توانگر فارس زبان استان گلستان هم قرباني کرده و اين روز را جشن مي‌گيرند .

ماه مبارک رمضان و عيد فطر

ترکمن ها چند روز پيش از فرارسيدن اين ماه گوسفند مي کشند و همسايگان و خويشاوندان را براي تناول فرا مي‌خوانند .

جشن شصت و سه سالگي

در بين مردم ترکمن مرسوم است که هر يک از مردان که به سن شصت و سه سالگي مي رسد به پاس بزرگداشت شصت و سه سال زندگي حضرت محمد (ص) جشني را به پا مي‌دارد . اين جشن که به زبان ترکمني بدان آق قويون ( گوسفند سفيد ) مي‌گويند . با توجه به وضع مالي شخص برگزار کننده ممکن است مفضل يا مختصر باشد . حداقل اين که بايد با غذاي مختصري آب گوشت از مدعوين پذيرايي شود و اگر هم صاحب جشن توانايي مالي داشت يک يا دو بره و گوسفند سفيد يا بز را ذبح کرده و در ميان خانواده ها تقسيم مي‌کند . و گاه ممکن است مراسم کشتي و مسابقه اسب سواري هم ترتيب دهند . در مراسم کشتي گيري ، روستائيان دور دست نيز شرکت مي کنند . به برندگان اين مسابقات ، از طرف صاحب جشن يا خويشاوندان نزديک او ، پول نقد يا پارچه و پيراهن به عنوان جايزه مي دهند . ناگفته نماند که ترکمن ها در سفيد بودن بز و يا گوسفنداني که براي اين جشن قرباني مي‌شود ، اصرار نمي ورزند .

رقص خنجر

در اين رقص که با حرکات متهورانه اي هم همراه است ، ابتدا جوانان ترکمن لباس هاي سنتي خود را پوشيده به دور هم حلقه زده و دست به گردن يکديگر مي اندازند . بعد شمشير دار در ميان قرار گرفته و ذکر خوانده مي‌شود . تعداد خاصي در عدد ذکرخوانان مطرح نبوده و گاه شش و گاه هشت نفر يابيشتر در ميان مي‌آيند و به ذکرخواني مي‌پردازند . اين رقص زيبا که سراسر هيجان ، حرکات و فرياد است آن قدر ادامه پيدا مي‌کند تا يکي از افراد از شدت التهاب غش کند و بيفتد . سپس شمشيردار به گوش او غزلياتي مي‌خواند تا به هوش آيد .
          


گلستان به راستي برازنده ي نام استان گلستان است. اين منطقه در هر فصلي از سال چهره اي جديد مي آرايد و به برکت طبيعت جذاب خود چهره اي ديدني به خود مي گيرد. تابستان خنک و آرام با سايه هاي درختان بلند به تمدد اعصاب و آرامش دروني ياري مي رساند و هر بيننده اي را محو تماشاي زيبايي هاي اين ناحيه مي کند. جنگل هاي گوناگون گلستان با مناظر و چشم اندازهاي بسيار زيباي دره ها و كوه هاي جنگلي، رودخانه ها، چشمه سارها، فضاهاي روستايي ويژه و منحصر به فرد، قابليت مهم توريستي – جنگلي استان را به نمايش گذاشته و در حال حاضر از طريق مجتمع ناهارخوران و جاده خوش ييلاق مورد بهره برداري قرار مي گيرد. درياي خزر بزرگ ترين درياچه جهان به شمار مي رود که سواحل زيباي آن از شهرت داخلي بسيار بالايي برخوردار است. اين درياچه مهم ترين منبع آبي استان گلستان و مهم ترين جاذبه ي گردشگري طبيعي استان به شمار مي آيد. در محدوده ي استان گلستان به لحاظ ويژگي هاي خاص اقليمي و آب و هوايي و موقعيت توپوگرافيكي، ده ها رودخانه، رود روان و جويبار جاري هستند كه اطراف بيش تر آن ها در پيوند با ارتفاعات، پوشش گياهي دل انگيز، جنگل، چشم اندازهاي دل فريب كوهستاني و ساير زيبايي هاي طبيعي، زمينه هاي بسيار مساعدي را جهت گذران اوقات فراغت فراهم آورده اند. برخي از اين رودخانه ها خروشان و برخي ديگر آرام و كم آب هستند. جنگل هاي استان گلستان در هر فصلي از سال چهره مي آرايند و رنگي دگر مي يابند. بهار سرسبز و با طراوت است و عطر گل هاي وحشي آن سراسر مناطق جنگلي را فرا مي گيرد. هم جواري اين مجموعه جنگلي با دشت ها و كوهستان هاي خاوري مازندران، ويژگي هاي جهانگردي كم نظيري به آن بخشيده كه در صورت دسترسي و ايجاد امكانات صحرايي، پاسخ گوي بخش عظيمي از نيازهاي تفريحي و گذراندن اوقات فراغت استان سمنان و خراسان و مسافران در حال گذر است.

استان گلستان از طريق راه آهن سراسري (راه آهن شمال) از شهر گرگان تا بندر ترکمن و از آنجا به ساري و سوادکوه و گرمسار و تهران متصل شده است. همه ساله به دليل موقعيت خوب استان در مسير مسافرين عازم به مشهد از سمت استان مازندران پذيراي هزاران گردشگر ايراني است.

جاذبه هاي گردشگري:
- پل آق قلا، گرگان
- گنبد قابوس، گنبد كاووس
- برج رادخان غربي، كردكوي
- مسجد جامع گرگان، گرگان
- امامزاده نور (عشاق)، گرگان
- ساحل درياي خزر
- پارك ملي گلستان، گرگان
- آبشار لوه، مينودشت
- شهر تاريخي جرجان
- جزيره آشوراده

پارك ملي گلستان:
اين پارك نخستين پاركي است كه عنوان پارك ملي را در ايران به خود اختصاص داده است. اين پارك جنگلي- كوهستاني در حوزه استان هاي گلستان، سمنان و خراسان واقع شده است. پارك ملي گلستان به دليل ارزش هاي بي شمار طبيعي، جنگل هاي سرسبز و گونه هاي متنوع گياهي و جانوري با پارك هاي مشابه خود در جهان برابري مي كند.

آشوراده:

شبه جزيره آشوراده از توابع شهرستان بندرتركمن است كه در 25 كيلومتري گرگان واقع شده است. اين جزيره زيستگاه مناسبي براي انواع جانوران و همچنين فعاليت هاي توريستي و گردشگري محسوب مي شود. آب وهواي اين شبه جزيره معتدل و مرطوب و زبان مردم آن فارسي و تركي است.

برج قابوس:

اين برج از بهترين بناهاي تاريخي سده چهار هجري و بلندترين برج آجري جهان است كه در سال 397 هجري قمري به دستور شمس المعالي قابوس بن وشمگير به شكل استوانه اي روي يك صفحه دايره اي شكل بنا شده است. بلندي اين برج 51 متر است و گنبدي مخروطي شكل دارد.

پل آق قلا:

اين پل در 18 كيلومتري شمال گرگان و در ابتداي بافت قديم شهر آق قلا و روي رودخانه گرگان احداث شده است. پايه هاي اين پل از دوره سلجوقي باقي مانده است و در زمان صفويان بر روي پايه هاي به جاي مانده، پل جديدي احداث شد. اين پل 60 متر طول و 30/4 متر عرض دارد و از آجر ساخته شده است.

شهر تاريخي جرجان:

شهر تاريخي جرجان يا شهر سفال هاي زرين فام يكي از مهم ترين شهرهاي اسلامي است كه در اوج شكوفايي و تمدن خود جزو چهار شهر بزرگ اسلامي بوده است. اين شهر داراي بقاياي معماري هاي مسكوني، صنعت و كارگاهي از قرون چهارم، پنجم تا قرن هشتم هجري قمري است. اين شهر در شهرستان گنبد كاووس جاي گرفته است و 200 هكتار وسعت دارد.

مکان هاي ديدني گلستان
آثار و بناهاي تاريخي استان :
در محدوده استان گلستان آثار باستاني فراواني شامل بقاياي آباديها و بناهاي تاربخي و مذهبي و تپه هاي باستاني وجود دارد كه از مهمترين آنها مي توان به امامزاده نور ، تورنگ تپه ، مسجد سردار ، مسجد دارالشفا ، پل آق قلا ، ديوار اسكندر ، مسجد جامع ، كاخ آقا محمد خان ، برج كاووس ، مقبره يحيي ابن زيد ، مقبره مختومقلي فراغي ، حوزه علميه كريم ايشان ، خالد نبي ، امامزاده الازمن ، امامزاده ساوركلا ، امامزاده گنو ، امامزاده آخران ، قصر قديمي الله يار ، برج رادكان ، امامزاده روشن آباد ، فانوس دريايي بندرگز ، جركهنه كلباد و سركلاته خرابه شهر ( تميشه ) اشاره نمود .
جاذبه ها و چشم اندازهاي مهم
مهمترين جاذبه ها و چشم اندازهاي طبيعي استان عبارتند از : پارك ملي گلستان ، پاركهاي جنگلي ناهارخوران ، النگ دره ، قرق ، گرمابدشت ، جهان نما ، دلند ، آبشارهاي لوه ، كبود وال ، باران كوه ، شير آباد ، درياچه هاي بين المللي آلاگل ، آلماگل ، آجي گل ، شبه جزيره آشوراده و .. .



ویرایش توسط Geryoooon - دوشنبه 9 اردیبشهت 1387 ساعت 11:31


  
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 00:21
 
   
 
گـــــــرگــــــــان



گرگان‌ مركز استان‌ گلستان‌ در فاصله‌ 397 كيلومتري‌ تهران‌ واقع‌ شده‌ و آب‌ و هواي‌ معتدل‌ دارد. شهر گرگان‌يا جرجان‌ در قرن‌ چهارم‌ هجري‌ مخصوصاً در زمان‌ "شمس‌ المعالي‌ قابوس‌ بن‌ وشمگير" اهميّت‌ و شكوه‌خاصي‌ داشت‌، ولي‌ از قرن‌ چهارم‌ به‌ بعد كم‌ كم‌ اهميّت‌ خود را از دست‌ داد و در اثر حمله‌ مغول‌ تخريب‌ گرديد.

گرگان‌ (جرجان‌) در دوره‌ قبل‌ از اسلام‌ نيز يكي‌ از ايالت‌هاي‌ مهّم‌ ايران‌ محسوب‌ مي‌شد كه‌ در بيشتر ادوار ازاستقلال‌ نسبي‌ برخوردار بود. ولي‌ در بعضي‌ از دوره‌ها جزء پارت‌ و خراسان‌ بزرگ‌ بوده‌ است‌. اين‌ شهر تا اواخردوره‌ قاجار به‌ نام‌ استرآباد مشهور بود. استر آباد در زمان‌ صفويه‌ "دار المومنين‌" نام‌ داشت‌. در زمان‌ نادر به‌ علّت‌هجوم‌ تركمن‌ها، بارويي‌ برگرد آن‌ ساخته‌ شده‌ بود. بعد از دوره‌ قاجار به‌ تدريج‌ جلوه‌هاي‌ شهري‌ جديد و مدرن‌در آن‌ نفوذ كرد و در دهه‌هاي‌ اخير به‌ سرعت‌ رشد و گسترش‌ يافت.

در زبان پهلوى گرگان را وركان (Vurkan) یا وركانه یا وهركانه و در زبان یونانی هیرکان یا هیرکانیا (Hyrcania) و در زبان عربی جرجان می‌گفتند. گرگان از مهم‌ترین منطقه ها، در زمینه تحقیقات و کاوش های باستان‌شناسی است. نخستین کاوش ها در حدود سال ۱۸۴۱ میلادی در زیر تپه‌ای مصنوعی در نزدیک شهر گرگان انجام شد که خزانه معروف استراباد در ان کشف گردید. کارشناسان برخی از اشیای موجود در آن خزانه را که شباهت بسیار با کشفیات تپه حصار دامغان داشته متعلق به هزاره سوم پیش از میلاد و (متعلق به حدود ۵ هزار سال قبل) دانسته‌اند. در اواخر قرن نوزدهم در محلی به نام خرگوش تپه در نزدیکی گرگان امروز (در قسمت شمال شهر) نیز تحقیقاتی انجام شد. در سال ۱۹۳۱ یک گروه امریکایی از دانشگاه پنسیلوانیا به روستای معروف تورنگ‌تپه در ۲۰ کیلومتری شرق گرگان رفته و به کاوش و بررسی پرداختند و به آثاری ارزشمند از تمدن قدیم در این منطقه دست یافتند. در سال ۱۹۳۳ نیز یک گروه باستان‌شناسی سوئدی به منطقه گرگان آمدند و پس از مطالعه حوزه رودخانه قره‌سو یا سیاه آب در شمال گرگان اعلام کردند، بیش از ۳۰۰ تپه تاریخی در این منطقه وجود دارد که یکی از آن ها شاه‌تپه بزرگ یا اسلام‌تپه است که در ۱۵ کیلومتری شمال غربی گرگان قرار دارد. با ورود اسلام و در سده‌های آغازین آن، ایالت طبرستان جایگاه ارزشمندی در شکوفایی فرهنگ و تمدن اسلامی داشت. شهرهای جرجان و استراباد از این ایالت مهد دانشمندان بزرگ آن دوران بود. عنصرالمعالی کیکاوس (از آخرین امیران آل زیار و نگارنده کتاب گرانقدر قابوس ‌نامه) و عبدالقاهر جرجانی (صاحب تألیفات گرانبها در صرف و نحو و معانی و بیان عربی) در تحول ادبیات فارسی و عربی نقش مهمی داشتند. قابوسنامه را، همچنین، مجموعه تمدن اسلام پیش از مغول نام نهاده‌اند. در علم پزشکی نیز این منطقه سهم عمده‌ای در جهان اسلام داشته‌ به‌گونه‌ای که دو تن از معروفترین پزشکان ایران و جهان، ابوسهل مسیحی و سیداسماعیل (حکیم) جرجانی صاحب دایره‌المعارف ذخیره خوارزمشاهی، از این سرزمین بوده‌اند. میرداماد و میرفندرسکی، دو فیلسوف بزرگ و فخرآفرین جهان اسلام، نیز از این منطقه برخاسته‌اند. در زمان قاجاریه ایران به ۴ ایالت و ۱۲ ولایت تقسیم شده بود و منطقه یا سرزمین استراباد یکی از آن ولایات بود که به هشت بلوک یا هفت و نیم بلوک به نامهای انزان، سدن رستاق، استراّباد، شاهکوین و ساور، دهات ملک، کتول، فندرسک و رامیان، و کوهسار، و همچنین دو طایفه بزرگ ترکمن به نام های یموت و گوکلان تقسیم شده بود. هر یک از این بلوک‌ها را یک نایب‌الحکومه زیر نظر حکمران استرآباد اداره می‌کرد.

شهر گرگان (استراباد) در گذشته، و در زمان قاجاریه دارای شش محله بزرگ به نام های دربنو، سرچشمه، ميخچه گران، نعلبندان، سبزه‌مشهد و میدان بوده که دارای چندین محله فرعی مثل پاسرو، ميركريم، دوشنبه اي، شيركش و ... بوده‌اند. این شش محله و محلات فرعي هنوز هم به همین نام ها وجود دارند و اکثر مساجد و تمام تکایای قدیمی و معابد و زیارتگاه ها و مکان مذهبی شهر نیز در همین محلات قرار دارند که امروز بافت قدیم و معماری سنتی و تاریخی این شهر و بخش عمده‌ای از میراث فرهنگی این دیار را تشکیل می‌دهند. متاسفانه به دليل بي توجهي اداره كل ميراث فرهنگي گلستان بخش اعظم بافت قديم گرگان تخريب شده است. در همين چند ماه اخير چند خانه قديمي بالاي 150 سال قدمت كه در اختيار ميراث فرهنگي هم بود تخريب شده است.

شهر گرگان يا همان اسنرآباد بر اساس متون مکتوب , آثار تاريخی چندين هزار ساله دارد . در گذشته فضا در قديمی شهر هميشه هسته اوليه شکل گيری شهر بوده است.و بر فضايي چون مرکز شهر , محلات , گذرگاهها ميادين و ... استوار بوده است.

بافت قديمی به جا مانده در استرآباد غالبا متعلق به دوران صفويه , زنديه و علي الخصوص وابسته به سبک دوران قاجار است , در معماری بافت قديم , عواملی مثل آب , زمين , تابش نور خورشيد و همچنين عوامل اجتماعی فرهنگی نقش به سزايي داشته است.

گرگان توسط بارويي به طول 6 کيلومتر محصور بوده است و بر نقاط مختلف اين بارو و به فاصله های معين برجهايي قرار داشت که در آنها قراولان از شهر محافظت می کردند, رفت و آمد از 4 دروازه انجام می گرفت.

در حاشيه بيرونی باروها خندقی عميق حفر شده بود که از خاک آن باروها را بنا کرده بودند, از اواسط حکو.مت قاجار استرآباد به سوی تخريب و ويرانی کامل رفت و در اوايل حکومت پهلوی اول باقی مانده آنهم از بين رفت و با معماری و فرم امروزی دوباره شکل گرفت.




ویرایش توسط Geryoooon - دوشنبه 9 اردیبشهت 1387 ساعت 11:32


  
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 00:26
 
   
 
دیدنی های گرگان

ناهارخوران نقطه‌ای جنگلی در جنوب شهر گرگان است که در فاصله 8 کیلومتری از مرکز شهر قرار دارد.

این منطقه از هوای نسبتاَ مطبوع و ملایم تری در مقایسه با شهر و مناطق شمالی این منطقه برخوردار است. به مرور زمان و با افزایش جمعیت و وسعت شهر گرگان از حدود 20 سال قبل فاصله بین مرکز شهر و ناهارخوران به صورت یک خیابان عمومی و نسبتاَ شلوغ و پر رفت و آمد تبدیل شده و اکنون یکی از خیابانهای اصلی گرگان است. این مسیر که به جاده‌ی ناهارخوران مشهور است، مسیری برای پیاده‌روی و نیز، تفریح مردم است. گرگانی‌ها به ویژه جوانترها در نیمه راه این جاده در نزدیکی محلی به نام باباطاهر ـ که نام رستورانی در میانه‌ی جاده بوده است ـ مراسم و آدابی دارند. معمولاً شبهای پنجشنبه و جمعه مردم به این نقطه آمده و ماشینهای خود را پارک کرده و می‌‌ایستند و احیاناً دید و بازدید می‌کنند. در غروب روزهای تابستان و ساعات اولیه شب گاهی تعداد مردم در محدوده‌ای به وسعت دو سه کیلومتر مربع به بیش از 30 هزار نفر می‌‌رسد. چند قهوه‌خانه و رستوران و دو هتل (هتل شهرداری و هتل جهان‌گردی) نیز در قسمت‌های پایانی جاده در همان نقطه‌ای که به ناهارخوران معروف است وجود دارد.

در هتل جهان‌گردی ناهارخوران همچنین کلبه‌هایی ویژه اجاره دادن به گردشگران وجود دارد و همه ساله شمار زیادی از مسافران محور تهران-مشهد سری هم به این مکان میزنند. هرچند در مقایسه با تعداد مردمی که از این ناحیه بازدید و در آن گردش می‌کنند امکانات بسیار کمی وجود دارد.

در ادامه جاده ناهارخوران به سوی کوهستانهای جنوب گرگان حدود 6 کیلومتر دورتر روستای زیارت قرار دارد که از ییلاق‌های معروف گرگانی‌ها و نقاط دیدنی منطقه است.

النگ‌دره نقطه‌ای جنگلی در پنج کیلومتری جنوب غربی شهر گرگان در مسیر جاده ناهارخوران است.

این نقطه در ایام بهار و تابستان و به ویژه در روزهای گرم و آفتابی مملو از افراد و خانواده‌های جمعیت شهری و روستایی است که از هوای گرم و شرجی شهر گرگان و روستاها و شهرهای اطراف فرار می‌کنند تا ساعاتی را در فضایی مطبوع بگذرانند. هوای این منطقه حداقل 10 درجه خنک تر از نقاط شهری و پرجعیت است.

تورنگ ‌تپه حدود 17 کیلومتری شمال شرقی گرگان و 60 کیلومتری جنوب شرقی دریای خزر واقع شده است.

این تپه از مجموعه‌ی چند تپه با برجستگی نزدیک به یکدیگر تشکیل شده است که بزرگ‌ترین آن‌ها 5/34 متر از سطح زمین‌های دشت اطراف بلندتر است. نخستین فصل حفاری در تورنگ‌تپه بهار 1310 هجری شمسی توسط «وولسین» انجام و در آن سه طبقه را شناسایی شد.


سی سال بعد (دهه‌ی 1340)، «ژان» حفاری را در این تپه آغاز کرد. وی 13 فصل کاوش انجام داد و نه دوره‌ی فرهنگی را در این مکان، باستان‌شناسی کرد که قدیمی‌ترین لایه‌ی آن با سفال‌های فرهنگی جیتون ترکمنستان و فرهنگ اسماعیل‌آباد مقایسه شده است و از نظر زمانی به هزاره‌ی پنجم پیش از میلاد تعلق دارد.

در تورنگ‌تپه‌ی گرگان آثاری از دوره‌ی برنز، آهن و نیز آثاری از دوره‌های هخامنشی، هلنیسی، اشکانی، ساسانی و اسلامی به‌دست آمده‌اند.

كوه جنگلي پيرگرده در فاصله بيست و پنج كيلومتري جنوب شرقي گرگان و در 8 كيلومتري روستاي چهار باغ قرار گرفته است. ارتفاع اين كوه سه هزارودوچهار متر است و سرچشمه رودهاي چهار باغ، آب قزاق و باغشاه مي‌باشد

كوه جنگلي تاور آب در بيست و يک كيلومتري جنوب شرقي گرگان و در فاصله 5 كيلومتري شمال روستاي چهار باغ واقع شده است. اين كوه حدود دوهزارو نهصدوپنجاه متر ارتفاع دارد و سرچشمه‌ رودهاي چهارباغ خاصه رود و آب قزاق مي‌باشد

كوه جنگلي تل‌انبار در فاصله بيست و سه كيلومتري جنوب گرگان و در شش كيلومتري شمال غربي روستاي چهار باغ قرار گرفته است. ارتفاع آن از سطح دريا سه هزارو سی متر است و سرچشمه رودهاي چهار باغ، سوته‌رود و خاصه‌رود مي‌باشد

كوه نيمه جنگلي چلبه در فاصله سي و يک كيلومتري جنوب شرقي گرگان و در 5 كيلومتري غرب روستاي سياه‌ مرزكوه دهستان كتول قرار گرفته است. ارتفاع اين كوه حدود دوهزارو هشتصدوچهل متر و سرچشمه رود باغشاه رودبار و سياه مرزكوه مي‌باشد

كوه نيمه جنگلي زرشك‌كوه دربيست و چهاركيلومتري جنوب گرگان و در فاصله هفت كيلومتري شرق روستاي حاج‌آباد واقع شده است. ارتفاع اين كوه حدود دوهزارو هفتصدوهفتاد متر و سرچشمه سوته‌رود و خاصه رود مي‌باشد

كوه جنگلي زيلان در بيست و هفت كيلومتري جنوب شرقي گرگان و در فاصله هشت كيلومتري جنوب غربي روستاي خولين دره در دهستان كوهپايه قرار دارد. ارتفاع اين كوه حدود دوهزارو هشتصدوده متر و سرچشمه رودهاي چل‌چلي، امام‌زاده قتور و خولين‌دره مي‌باشد.

امام زاده ها ، اماکن زيارتي و تاريخي

1-اسحاق معروف به امام زاده نور : واقع در كوي دوشنبه اي كه به شكل كثير الاضلاع در قرن 9 هجري ساخته شده است .
2-بي بي نور و بي بي هور : در باغ شاه
3-چهل تن : در شاهزاده قاسم
4-عبد الله : در خيابان شهدا كهدر سال 873 هجري شمسي توسط عباس خان بنا گرديده است.
5-علي اكبر : در كوي باغ پلنگ
6-قاسم : در شاهزاده قاسم
7-محسن : واقع در چهارشنبه اي كه در سال ۱۳۲۴ هجري توسط نظر علي خان بنا گرديده است.
8-مراد بخش : در سبزه مشهد كهدر سال 960 هجري توسط شاه گوكجه بنا گرديده است.
9-نه تن : در مير كريم كه به قولي فرزندان موسي بن جعفر در آنجا مدفونند و به گفته خادم 9 قبر در زير چهار چوب موجود است.
10-عباسعلي : در كوي ميدان
11-راضيه و مرضيه : كوي دوشنبه اي
12-روشن آباد ( امام زاده فضل الله و عبدالله ) : در 15 كيلو متري گرگان -كرد كوي در حوالي روستاي كلاته و شموشك
13-بي بي سبز : در كوي سر چشمه مشهور است كه يكي از دختران امام موسي كاظم (ع) در آنجا مدفون است .
14-خواجه خضر : قبر مادر آقا محمد خان بنام ماه بي بي خانم در آنجا واقع است



ویرایش توسط Geryoooon - دوشنبه 9 اردیبشهت 1387 ساعت 11:33


  
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 22:40
 
   
 
عکسهایی از گرگان

برای بزرگتر دیدن عکسها روی آنها کلیک کنید.

مسجد جامع گرگان


امامزاده نور


پارک شهر




ویرایش توسط Geryoooon - دوشنبه 9 اردیبشهت 1387 ساعت 11:34


  
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 22:47
 
   
 
علی آباد کتول


شهرستان علی آباد کتول: با ۱۱۶۳ کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی بالغ بر ۱۲۳۴۶۴ نفر در مرکز استان گلستان واقع است. در جنوب این شهرستان کوههای مرتفع و پوشیده از درخت البرز واقع است که دارای منظر بدیع و چشم نوازی می باشد. در شمال آن هم دشت گرگان و ترکمن صحرا واقع است که در منطقه ترکمن صحرا برادران و خواهران ترکمن اهل سنت با رسوم و عقاید مذهبی خاص خودشان که اتفاقا بسیار جالب هم می باشد زندگی می کنند، البته نوعی غذای محلی هم دارند که "چگدرمه" به آن می گویند. غیر از این ترکمن ها این شهرستان پذیرای بسیاری از مهاجران نیز می باشد از قبیل سیستانی ها و شاهرودیها و اکراد(۱)به قولی)، بلوچ ها، سبزه واریها و ... که همگی به نحو شگفت آوری در کنار هم به خوبی زندگانی می*کنند . از مناطق دیدنی. آن جنگل کبود وال و آبشار کبود وال که در جنوب این شهرستان است و پیاده هم می توان به آن رسید در واقع سهل الوصول*ترین جاذبه گردش گری می باشد، جنگل زرین گل و روستاهای آن حوالی، دهنه محمد آباد و روستاهای بالا دست و ... ...اما ... از روستاهای این شهرستان(البته تا جایی که ذهن ضعیف من اجازه بیان می دهد !) : مزرعه کتول(بزرگترین روستای منطقه که در شرف شهر شدن است احتمالاً و تقریبا یک دست*ترین روستا از نظر عدم اختلاط با پاره*ای از تیره*های نژادی و ... دارای خانواده*های کردکتولی[ اینها خود را از دسته اکرادی می دانند که بیش از صد سال پیش ظاهراً از کرمانشاهان به این منطقه یعنی استرآباد به اصطلاح تبعید شده*اند و از افتخارات ایشان می باشد والله اعلم !] ،کتولی ،مهاجر،اشرفی[که در واقع از مهاجرانی هستند از شاهرود آمده اند] مزرعه، مزرعی و خود حقیر ! و ...)، ساورکلاته(دارای امام زاده یا به قول ما مردم اینجا "معصوم زاده)، حاجی کلاته، سنگدوین، حاجی آباد، آلوستان، اِِلازمن (دارای امام زاده)، عباس آباد ،فاضل آباد(که البته الان تبدیل به شهر شده ،مرکز بخش کمالان)،رحمت آباد و ... جز این، روستاهای دیگری نیز در چند سال اخیر به گونه*های قارچ گونه*ای پدیدار شده اندکه بسیارکثیف و آلوده هستند و واقعا معضلی برای منطقه می باشند و این مساله جای تامل دارد.در مورد آنها چیزی دیگری برای گفتن وجود ندارد ...

از روستاهای کوهستانی و "واقعا" شگفت آوردر جنوب شرق شهرستان: زرین گل (که البته چندان هم کوهستانی نیست یعنی در کنار کوهی واقع است یا به اصطلاح در "دهنه*ای " به همین نام، ومنطقه وسیعی و نیزرودخانه*ای را به آن نام می خوانند که ان منطقه هم تفرجگاه مردم منطقه و احیانا مسافرین می باشد و در ضمن همین دهنه زرین گل هم قبلا یکی از مبادی ورودی از/به منطقه به/از طرف شاهرود بوده البته امروز دیگر چندان به اینصورت رفت و آمد نمی*شود منتهی (تنها) راه ورودی بعضی روستاها ی کوهستانی که در ادامه خواهند آمد می باشد) از قبیل: افراتخته ( تا این روستا را که در ارتفاعاتی به همین اسم واقع است نبینید باورتان نمی*شود، که بهشت روی زمین همین جاهاست نه سوئیس و مون بلان و گلاسکو! ... راهش هم اتومبیل رو است و در تابستان و به قول ما "خشکِ دستِ پا ! " با اتومبیل سواری مثلاً پراید و ...هم میتوان به آن رفت چندان فاصله*ای تا شهرستان ندارد حدود ۲۰ تا ۳۰ کیلومتر که البته راهی نیست !هم تابستانش شگفت آوراست و ابری که در خانه می آید! که گفتنش حدیث مفصل است و هم زمستانش، بر فراز ابرها که مانند ملحفه*ای سفید رنگ منطقه پایین دست را پوشانیده و نوک قلل مرتفع به زیبایی از آن بیرون آمده*اند و قس علیهذا...)، شیرین آباد(به قول قدیمیهایمان" شیر نِوا" که در کف دره*ای واقع است و ...)،میان رستاق (که آن هم تماما! کوهستانی است البته هنوز آنجا را ندیده ام غیر ازاینکه از روستای افراتخته دیده می*شود) خاک پیرزن (که در دامنه قله بسیار... زیبایی به نام "قلعه ماران" "یا قلعه موران" واقع است و واقعا همین یک قله من فکر می کنم به تمام-اگر اشتباه نکنم به کل کوههای آلپ... می ارزد(۱)-احتمالا آثار باستانی هم دارد، اما راه اصلی احیانا صعود به قله از شهر رامیان است) چینو و ... اما در غرب و جنوب غرب علی آباد روستاهای کوهستانی دیگری وجود دارد از جمله:محمدآباد(که این هم کوهستانی نیست لکن یک به اصطلاح دهنه یا معبری به داخل کوهستان به نام "دهنه محمداباد" یا به قول خودشا ن"د ونه"(۲) [و نیز رودخانه و یا "رود باری " همین نام] هست که راه ورودی به چندین روستای کوهستانی این بخش می باشد) از قبیل: الستان، چجا (چه جا)،گنو(دارای امام زاده*ای است)، سیاه مرز کوه(آخرین روستای این منطقه که در پای قله بلند شاهوار به ارتفاع ۳۹۴۵ متر واقع است در سرحدّات ارتفاعات دامغان)، بالا و پایین چلی، ریگ چشمه ،ماهیان (به معنی دو ماه می باشد که دو امام زاده در آن وجود دارد)، نِرسو، خولین دره ،طاویر و ...

از دیگر دیدنیهای این استان می توان به جنگل شیرآباد در خانببین اشاره کرد که دارای آبشارهای چندگانه و بسیار بدیع می باشد که البته مربوط به شهر خان ببین(حد فاصل علی آباد- آزادشهر) می باشد راه وصول به آن هم از داخل خان ببین به طرف جنوب، از روستایی به نام شیرآباد عبور کرده و سرانجام به جایی می رسید که محل پارک اتومبیلهاست بعد ازحدود ده، پانزده دقیقه پیاده روی به محل آبشار اول می رسید و بعد(به سختی چون مسیرش خطرناک است و توصیه می*شود به همان اولی قناعت کنید! ) به دومی و ... البته من نمی*دانم دقیقا چند آبشار دارد چهار،پنج تا از آنها را خودم دیده ام، می گویند بیشتر دارد ...بهرحال من که از وصف آنها عاجزم از فرط زیبایی و چشم نوازی، جداً توصیه می*شود از آب تنی کردن در آب حوضچه آن آبشارها خودداری کنید که خطر غرق شدن وجود دارد چنان که هر ساله شاهد حوادث تاسف باری هستیم که خانواده هایی، عزیزان خود را از دست داده*اند و ... و غاری هم دارد که گفته شده است محل زندگی یک نوع سمندر"نادر" است و جز این، خفاشهایی که بوی تند ♦ ! آنها همراه هوای خنکی که از کف غار به بیرون جریان دارد قابل استشمام است. غار مذکوردارای ورودی بسیار عظیمی است که من فکر می کنم یک تریلی هم می تواند در آن "سر و ته کند " یعنی دور بزند ،و آب چشمه*ای که از درون غار ظاهرا سرچشمه می گیرد و به رودخانه " سیاه جوب"(همان ادامه آبی که از آبشارها می ریزد) می پیوندد



علي‌ آباد در فاصله‌ 45 كيلومتري‌ گرگان‌ و در 420 كيلومتري‌ تهران‌ واقع‌ شده‌ است‌. آب‌ و هواي‌ اين‌شهرستان‌ در كوهپايه‌ و اراضي‌ جلگه‌اي‌ معتدل‌ خزري‌ و در ارتفاعات‌ معتدل‌ كوهستاني‌ است‌ كه‌ زمستان‌هاي‌سرد و طولاني‌ و تابستان‌هاي‌ معتدل‌ دارد. علي‌ آباد در گذشته‌ روستايي‌ از دهستان‌ كتول‌ در كوهپايه‌هاي‌ شمالي ‌البرز شرقي‌ بود.

اين‌ روستا به‌ علّت‌ سكونت‌ علي‌ محمّد خان‌ و استقرار در مسير راه‌ اصلي‌ (مازندران‌ - مشهد) وحاصلخيزي‌ زمين‌ مورد توجه‌ قرار گرفت‌ و توسعه‌ يافت‌ و به‌ نام‌ علي‌ آباد معروف‌ شد. ناحيه‌ تفريحي‌ پارك‌جنگلي‌ "كبودوال‌" در نزديكي‌ اين‌ شهر واقع‌ شده‌ است‌.


 
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 23:12
 
   
 
گنبد کاووس


این شهرستان با مساحت 5071 کیلومتر مربع در بخش شرقی استان گلستان واقع شده و از طرف شمال به جمهوری ترکمنستان ، از طرف غرب به شهرستان های علی اباد ، آق قلا و گرگان ، از طرف شرق به شهرستان های کلاله و مینودشت و از جنوب به شهرستان های ازاد شهر و رامیان محدود است .ناهمواری های شهرستان گنبد کاووس از مناطق کوهستانی و جلگه ای تشکیل شده . حد فاصل بین گرگان رود و نوار مرزی ترکمنستان که در بخش داشلی برون قرار گرفته ، مناطق استپی وسیعی را بردارد . این مناطق ، مهمترین مراتع قشلاقی اند . آب و هوای این شهرستان در ارتفاعات آزادشهر و رامیان ، معتدل و کوهستانی بوده و در شمال گرگان رود به سوی مرز ترکمنستان به آب و هوای نیمه بیابانی معتدل و نیمه خشک تبدیل می‌شود . میزان بارندگی آن هم از جنوب به شمال . و از شرق به غرب کاهش می‌یابد .

جمعیت 294637 نفری شهرستان گنبد کاووس را ترکمن ها ، مهاجران ترکی آذری و اقوامی از خراسان ، سمنان و سیستان و بلوچستان و ... تشکیل می دهند . پایة اقتصادی این شهرستان کشاورزی بوده و از محصولات عمده آن ، گندم ، جو ، پنبه و دانه های روغنی است . دامداری و صنایع وابسته به کشاورزی نیز در آن رواج دارند .

از صنایع دستی هم قالی ، قالیچه و قارچین شهرستان گنبد به ویژه فرش های سرخ رنگ و مرغوب ترکمن که مظهر پایداری این قوم است ، دارای شهرتند . پرورش اسب هم در منطقه رایج بوده و اسب ترکمن از معروفیت جهانی برخوردار است ؛ همچنین کارخانه های مانند ارد ، روغن ، پنبه پاک کنی ، کنسرو ، کمپوت ، نپوئان ... در این شهرستان فعالند .

درباره نامگذاری این شهر گنبد هم باید گفت نام ان از قابوس بن وشمگیر گرفته شده است . مقبرة قابوس هم اکنوهن در وسط شهر واقع است . قابوس یکی از حاکمان آل زیار بود که مرکز حکومتش را در گرگان قدیم ، یعنی همین گنبد فعلی قرار دارد . گرگان قدیم بر اثر هجوم مغول و تیموریان از بین رفت و در ان شهر جدیدی بنا شد که در سال 1361 ه.ش گنبد کاووس نام گرفت . نقشة اصلی این شهر را کارشناسان المانی در زمان پهلوی اول مطابق اصول شهرسازی طراحی کردند از همین رو خیابان هایش متقاطع بوده و فاقد معابر تنگ و قدیمی است .

از آثار قدیمی شهرستان گنبد مقبرة قابوس بن وشمگیر ، امام زاده یحیی بن زید و خرابه های گرگان قدیم است . از دیدنی ها و جذابیت های گردشگری آن هم شش آبشار متوالی شیرآباد در حومة شهر خان ببین است . که بزرگترین آن ها ارتفاعی به طول 20 متر دارد با حوضچه ای که عمق آن به 40 تا 80 متر می رسد ؛ هم چنین غار طبیعی شیرآباد با دهانه ای به ارتفاع 9 متر و طول تقریبی 150 متر که با وجود چشمة روان و آویزه های درون غاری ، بس شگفت انگیز می‌نماید .

تالاب های بین المللی آلاگل ، آجی گل و آلما گل در بخش داشلی برون که زیست گاه پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبی است از دیگر جذابیت های طبیعی منطقه می‌باشد .از دیگر دیدنی ها شهرستان گنبد کاووس ، سوار کاری و مسابقات اسبدوانی پاییزه و بهاره است ؛ مسابقاتی که جهانگردان را هم به خود جذب می‌کند و بازارچه مرزی گمرک مرزپل

طبیعت در شهرستان گنبد کاووس :
رودخانه گنبد کاووس
رودخانه دهانه گنبد کاووس
رودخانه آق بند گنبد کاووس
رودخانه کرنکی گنبد کاووس
رودخانه قره ناوه گنبد کاووس
رودخانه رامیان گنبد کاووس
آبشار شیرآباد گنبد کاووس

این آبشار در 7 کیلومتری جنوب شهر خان ببین شهرستان گنبد و در دامنه کوه های البرز و جنگل های پوشیده از درختان کهن و سر به فلک کشیده واقع شده است. در مسیر این آبشار، رودخانه ها و چشمه سارهای زیبا و خنکی قرار دارد. آبشار شیرآباد به شکل پله ای بوده و مشتمل بر 12 آبشار کوچک و بزرگ است. بزرگ ترین آبشار آن 30 متر ارتفاع داشته و دو حوضچه با عمق 40 تا 80 متر در پای دیواره آن به وجود آمده است.

در شهرستان گنبد کاووس کوه های زیادی وجود دارند که برخی از آن ها نیمه جنگلی است و برای گردشگری مورد استفاده دارای قابلیت های زیادی است.


بندها و پلها در شهرستان گنبد کاووس
سد کرکس گنبد کاووس
این سد بر روی بستر یکی از شاخه‌های گرگان رود در 22 کیلومتری بالا دست گنبد قابوس بنا شده و اهالی منطقه آن را «امان‌کاله» نیز می‌نامند. این سد قدیمی از نوع سدهای مخزنی و خاکی است و در یکی از تنگ‌ترین مقاطع عرضی رودخانه ساخته شده است. سد دارای هسته آجری و پوشش خاکی است. طول قسمت اصلی سد که در مجاورت ساحل راست رودخانه قرار می‌گیرد ، معادل 410 متر است که فقط 300 متر آن اکنون پا برجاست و 110 متر بقیه در تمام ارتفاع خراب شده است. خاکریز کم ارتفاعی که بر روی تپه‌های ساحل چپ، در طولی معادل 470 متر ساخته شده است، ‌نیمرخ طولی سد را تکمیل می‌کند.

شکل مقطع عرضی سد در مرتفع‌ترین نقطه دارای مشخصات زیر است:32 متر ارتفاع، 5 متر عرض در بالا ، 65 متر عرض در پایین ، 100 درصد شیب بالا دست ، 87 درصد شیب پایین دست .

مصالح مورد استفاده در سد خاک بوده ولی هسته مرکزی آن با آجرهای بزرگ و ملات آهکی ساخته شده است؛ البته معلوم نیست که این هسته آجری در تمام طول سد به کار رفته یا این‌که فقط در قسمت خراب شده که احتمالاً مقر سرریز و آبریز سد بوده، در نظر گرفته شده است. حوزه آبگیر سد حدود 290/2 کیلومتر مربع است . این سد در حال حاضر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد .

سایر قلاع موجود در این شهرستان عبارتند از:
قلعه بی بی شیروان گنبدکاووس
قلعه عطا آخوند گنبدکاووس
قلعه محمود گنبدکاووس
قلعه نهرکیزک گنبدکاووس
قلعه نور گنبدکاووس
قلعه سلطانعلی گنبدکاووس
قلعه سارلی آخوند
قلعه کافر گنبدکاووس
قلعه محمد تپه گنبدکاووس
بقایای قلعه مسنجیق گنبدکاووس
قلعه جیغ یا قلا جیغ گنبدکاووس
دیوار دفاعی اسکندر گنبدکاووس
گبری قلعه گنبدکاووس
       
اين شهر در بخش شرقی استان گلستان واقع گرديده است و از طرف شمال با جمهوری ترکمنستان , از طرف غرب با شهرستان علی آباد , از طرف شرق با شهرستان مينو دشت و از طرف جنوب به استان سمنان محدود ميشود.

و از نظر تقسيمات داخلی استان, مشتمل بر 4 بخش , 11 دهستان , 5 شهر که به ترتيب گنبد , آزادشهر , خان ببين , راميان و‌ دلند است.

يکی از بی نظيرترين يادمان های برجسته معماری ايران در دوره اسلامی گنبد قابوس بن وشمگير است که در شمال شهر گنبد کاووس در 3 کيلومتری بازمانده شهر قديمی جرجان مرکز حکومت آل زيار قرار دارد.

و از نظر هنر معماری و تاريخی يادگاری بس از ارزنده از دوران آبادی و شوکت سرزمين جرجان و دودمان آل زيار است.


 
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: یکشنبه 8 اردیبشهت 1387 ساعت 23:25
 
   
 
جاذبه هاي طبيعي گنبد




ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اترك

اين رودخانه از كوه‌هاي هزار مسجد و لاله رويان در استان خراسان سرچشمه مي‌گيرد و در جنوب شرقي مازندران به درياي خزر مي‌ريزد. طول رودخانه اترك را تا حدود 600 كيلومتر برآورد كرده‌اند.

رودخانه اترك در مسير طولاني خود از شيروان، بجنورد و مراوه تپه عبور مي‌كند، در روستاي مرزي چات ريزابه سيمبار از جمهوري تركمنستان به آن مي‌پيوندد و سپس در امتداد جنوب غربي دلتايي تشكيل مي‌دهد و به خليج حسينقلي مي‌ريزد.

به موجب قرارداد 1882 ميلادي ايران و روسيه، رود اترك از چات به بعد خط مرزي دو كشور ايران جمهوري تركمنستان تعيين شده است. مرزي بودن اين رودخانه از يك طرف و فقدان دسترسي مناسب به آن باعث شده است تا استفاده‌هاي توريستي از حواشي آن بسيار محدود گردد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آق بند

اين رودخانه از دامنه غربي كوه «گلچه داغ» در پنجاه كيلومتري شمال شرقي گنبدكاووس سرچشمه گرفته و رو به سوي غرب از دره نسبتاً تنگ و پرشيب آق‌بند عبور مي‌كند و روستاي آق‌بند را در سر راه خود مشروب مي‌سازد.در 6 كيلومتري غرب روستاي مزبور تغيير مسير داده و به طرف جنوب غربي متوجه مي‌شود.

ضمن مخلوط شدن با چند خشك‌ رود كوچك، در 5 كيلومتري شرق روستاي «قره ماخر» با خشك‌رود بزرگي كه از دامنه‌هاي غربي رشته‌ كوه‌هاي ميرداوود و آق ديرگك سرچشمه گرفته است، مخلوط مي‌گردد و رو به سوي غرب از روستاي «قره‌ماخر» عبور مي‌كند و پس از طي يك قوس راستگرد نسبتاً بزرگ، به درياچه نمك دانشمند، درچهل و دوکيلومتري شمال غربي گنبدكاووس مي‌ريزد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دهانه


رودخانه دهانه از مخلوط شدن رودهاي آنا سخيوگ و مادرسو در روستاي تنگر در پنجاه و چهار كيلومتري شمال شرقي گنبدكاووس پديد مي‌آيد. اين رودخانه دره ميان رشته «قره‌كسمور» در شمال و رشته «كوسوان» در جنوب را رو به سوي غرب طي مي‌كند و پس از عبور از روستاي «بش‌اولي» به سوي جنوب غربي متوجه مي‌گردد.

در سر راه روستاي «شفال تپه» را مشروب مي‌سازد و پس از عبور از روستاي «آق‌قميش» و مخلوط شدن با يك ريزآبه كوچك كه از جنوب شرقي سرازير گرديده است،با كمي انحراف به طرف شمال غربي متوجه مي‌شود و پس از مخلوط شدن با يك ريزآبه ديگر كه آن نيز از ارتفاعات جنوب شرقي سرچشمه مي‌گيرد، به سوي غرب و بعد به طرف شمال جريان مي‌يابد.

روستاهاي «قانجق»، «اجن» و «قره‌قوجا» را سيراب مي‌كند و پس از در هم‌آميختن با يك ريزآبه كوچك ديگر كه آن هم از ارتفاعات جنوب شرقي سرازير گرديده است، به سوي شمال غربي به جريان خود ادامه مي‌دهد.

در يك كيلومتري جنوب كلاله با ريزآبه بزرگي كه از دامنه جنوبي رشته «يشك‌يال» سرچشمه گرفته، مخلوط مي‌شود و به سوي غرب متوجه مي‌شود و با يك قوس نسبتاً كوچك، راهي شمال شده و در جنوب شرقي روستاي امان خواجه به گرگان رود مي‌ريزد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

راميان


اين رودخانه از به هم پيوستن رودهاي «تپرم» و «قره‌چاي» واقع در شش كيلومتري جنوب غربي راميان در سی و يک كيلومتري جنوب غربي گنبد كاووس تشكيل مي‌شود و دره ميان كوه خاك در غرب و كوه ليرم در شرق را نخست به سوي شمال و بعد به سوي شمال‌ شرقي مي‌پيمايد.

در سه كيلومتري جنوب راميان به سوي شمال متوجه مي‌شود و در جنوب راميان با خشك‌رود كوچكي كه از دامنه شمالي كوه‌هاي ليرم و يورت‌گلي سرچشمه گرفته است، مخلوط مي‌شود.

پس از مشروب نمودن راميان، دره غربي كوه امام قاسم را رو به سوي شمال طي مي‌كند و به دشت گرگان وارد مي‌شود.

در اين منطقه و پس از قطع راه اتومبيل رو گرگان به آزاد شهر (شاه‌پسند سابق) از شرق روستاي داود ملا عبور مي‌كند و در روستاي هوجي به رود حاجي‌كوچي مي‌ريزد و مشتركاً در شرق بي‌بي‌شيروان به گرگان رود ملحق مي‌شوند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

قرناوه


اين رودخانه از دامنه شمال شرقي كوه شاهانه و دامنه غربي كوه آودار در پنجاه و سه كيلومتري شمال شرقي كلاله و هشتادو سه كيلومتري شمال شرقي گنبد كاووس سرچشمه مي‌گيرد و رو به سوي غرب از دره شمالي كوه شاهانه عبور مي‌كند.

در روستاي غرب با رودخانه اسماعيلك مخلوط مي‌شود و پس از مشروب ساختن روستاي كريم ايشان به سوي جنوب غربي و غرب جريان مي‌يابد. در روستاي چاتال با رودخانه چقليق مخلوط مي‌شود و رو به سوي جنوب غربي، روستاهاي «علي‌قپان» و «قپان» را مشروب مي‌سازد و در روستاي «پشي» با رودخانه شور دره درهم مي‌آميزد.

سپس روستاي علي‌بيگ را مشروب نموده و در روستايي به نام «سيت» با رودخانه كركل دره مخلوط مي‌شود و پس از مشروب نمودن روستاي شيخ در جنوب غربي روستاي گوكچه به رودخانه گرگان رود مي‌پيوندد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

كرنگي

رودخانه كرنكي از دامنه شمالي كوه حاجي‌لر داغ در سی كيلومتري جنوب شرقي گنبدكاووس سرچشمه مي‌گيرد و دره شرقي كوه «گورلي» را ضمن مخلوط شدن با يك ريزابه كوچك به سوي شمال طي مي‌كند.

در شش كيلومتري جنوب غربي مينودشت با ريزآبه‌اي كه از دره غربي سرازير شده است، در هم مي‌آميزد و از اين محل رو به شرق جريان مي‌يابد. پس از طي حدود سه كيلومتر با ريزابه‌ ديگري كه از ارتفاعات جنوب سرازير گرديده است مخلوط شده و طي يك قوس از روستاي «خرم‌كرو» عبور مي‌كند و رو به سوي شمال غربي از كنار شهر مينو دشت مي‌گذرد.

اين رودخانه در اطراف شهر مينودشت تغيير جهت داده و رو به سوي غرب وارد دشت گرگان مي‌شود و پس از سيراب نمودن روستاهاي «قوئينلي» و «ساريل» در غرب روستاي «ارس‌خان» به رود نوده مي‌ريزد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نوده


اين رودخانه كه در واقع يكي از شاخه‌هاي رود تيل‌آباد به شمار مي‌رود در شش كيلومتري شرق آزاد شهر از رود تيل‌آباد جدا مي‌شود و پس از طي يك قوس راستگرد رو به سوي شمال جريان مي‌يابد و از غرب روستاي «قزلجه» واقع در دشت گرگان عبور مي‌كند و پس از مشروب نمودن روستاي «آرتق» در يك كيلومتري غرب روستاي «ارس‌خان» با رودخانه كرنگي درهم مي‌آميزد.

از اين نقطه رو به سوي غرب تغيير جهت داده و در چهار كيلومتري جنوب غربي گنبدكاووس به رود گرگان مي‌ريزد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آبشار شيرآباد


اين آبشار در هفت كيلومتري جنوب شهرخان ببين شهرستان گنبد و در دامنه‌ كوه‌هاي البرز و جنگل‌هاي پوشيده از درختان كهن و سر به فلك كشيده واقع شده است.

در مسير آن رودخانه و چشمه‌سارهاي زيبا و خنك قرار دارد. آبشار شيرآباد به صورت پله‌اي و مشتمل بر دوازده آبشار كوچك و بزرگ است. بزرگ‌ترين آبشار آن سی متر ارتفاع دارد و دو حوضچه با عمق چهل تا هشتاد متر در پاي ديواره آن به وجود آمده است

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پارك ملي گلستان


پارك ملي گلستان نخستين پاركي است كه عنوان پارك ملي در ايران را به خود اختصاص داده است. اين پارك جنگلي كوهستاني در حوزه استان‌هاي گلستان، سمنان و خراسان واقع شده است.

پارك ملي گلستان به دليل ارزش‌هاي بي‌شمار طبيعي، جنگل‌هاي سرسبز و گونه‌هاي متنوع گياهي و جانوري، از جمله مناطق معدودي است كه با معروف‌ترين پارك‌هاي ملي مشابه خود در دنيا، برابري مي‌كند.اين پارك يك محيط طبيعي با آب و هواي روح افزا و دلنشين است.

روستاهاي زيادي در اطراف پارك ملي گلستان ديده مي‌شود كه فعاليت‌هاي ساكنين آنها، برپايه دامداري و كشاورزي است.در مجاورت پارك ملي گلستان، و شهر گنبد كاووس در پنجاه و پنج كيلومتري غرب پارك و شهر بجنورد در يکصدوپانزده كيلومتري شرق پارك وجود دارد. فاصله زماني اين پارك با شهر گركان دو ساعت است.

يكي از مناظر ديدني پارك ملي گلستان، چشمه سارهاي متعددي است كه در سراسر آن از دل زمين و در ميان درختان جنگلي مي‌جوشند و سرازير مي‌شوند.به نحوي كه بيش از بيست چشمه در شمال، جنوب، شرق و غرب پارك جريان مي‌يابد.پارك ملي گلستان از نظر گوناگوني ارزش‌ها و كيفيت حفاظت در ميان مناطق حفاظت شده كشور از جايگاه ويژه‌اي برخوردار است.

حيات وحش، دشت زيبا، گياهان و گل‌هاي نادر در بخش‌هاي مختلف پارك، آبشارهاي گوناگون و ارتفاعات سرسبز، از جمله جلوه‌هاي پارك ملي گلستان است.




 
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: دوشنبه 9 اردیبشهت 1387 ساعت 11:34
 
   
 
آزادشهر


آزاد شهر با مساحت 871 كيلومتر مربع ، از شمال به شهرستان گنبد كاووس ، از غرب به شهرستان علي آباد ، از شرق به شهرستان مينودشت و استان خراسان و از جنوب هم به شهرستان راميان و استان سمنان محدود است .

شهرستان آزاد شهر با موقعيتي كه دارد محل ارتباطي استان هاي خراسان و سمنان با استان هاي گلستان و مازندران بوده و مسير تردد كاميون هاي حامل بار به كشورهاي تازه استقلال يافته شوروي سابق نيز مي‌باشد .

اين شهرستان داراي آب و هواي معتدل كوهستاني است . جمعيت شهرستان آزاد شهر 9908 نفر بوده و تركيب آن شامل اقوام سيستاني ، شاهرودي و خراساني است .

شهرستان ازاد شهر از امكانات بالقوه توريستي مناسبي برخوردار است . پارك جنگلي دلند از گردشگاههاي جذاب اين شهرستان است.

آزاد شهر از غرب به شهرستان رامیان متصل می‌باشد و شهرستان رامیان به شاهرود متصل است ونزدیکترین راه برای رسیدن به استان سمنان می‌باشد.شهرستان آزادشهر شهری است که تمام مسافران امام رضا ع از این شهرستان عبور می کنند. آزادشهر از شمال به شهرستان گنبد کاووس و ازسمت شرق به شهرستان مينودشت وازجنوب به شهرستان شاهرود و استان سمنان متصل است.

بخش مرکزی شهرستان آزادشهر یکی از بخش‌های شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران است.

بخش مرکزی شهرستان آزادشهر
دهستان خرمارود شمالی
دهستان نظام آباد (آزادشهر)
شهرها: آزادشهر و نگین شهر

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان آزادشهر در سال ۱۳۸۵ برابر با 73063 نفر بوده است



 
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: دوشنبه 9 اردیبشهت 1387 ساعت 12:08
 
   
 
بندر ترکمن


شهرستان‌ بندر تركمن‌ در فاصله‌ 35 كيلومتري‌ غرب‌ گرگان‌ واقع‌ شده‌ است‌. قسمت‌هاي‌ جنوبي‌ اين‌شهرستان‌ تا گرگان‌ رود، آب‌ و هواي‌ معتدل‌ نسبتاً مرطوب‌ و قسمت‌هاي‌ شمالي‌ آن‌ به‌ دليل‌ نزديكي‌ به‌ بيابان‌هاي‌جنوبي‌ تركمنستان‌ و دوري‌ از رشته‌ كوه‌هاي‌ البرز، آب‌ و هواي‌ معتدل‌ نيمه‌ خشك‌ تا نيمه‌ بياباني‌ دارد.

نام‌ تركمن‌ نخستين‌ بار در دائره‌ المعارف‌ چيني‌ قرن‌ هشتم‌ ميلادي‌ آمده‌ است‌. همچنين‌ تركمن‌ را نام‌ قومي‌ ازاقوام‌ زرد پوست‌ ترك‌ زبان‌ دانسته‌اند كه‌ از چندين‌ هزار سال‌ پيش‌ در شمال‌ درياچه‌ "ايسيگ‌ گول‌" در شمال‌مغولستان‌ زندگي‌ مي‌كرده‌اند.

لشكريان‌ مسلمان‌ عرب‌ پس‌ از پيروزي‌ در مناطق‌ ترك‌ نشين‌ عدّه‌اي‌ از اين‌ اقوام‌ را به‌ عنوان‌ غازيان‌ اسلام‌ باخود همراه‌ ساختند و به‌ سرزمين‌هاي‌ ديگر هجوم‌ بردند. گروهي‌ از تركمن‌ها (غزها) در غرب‌ و جنوب‌ (حوضه‌سيحون‌) ساكن‌ شدند و بعدها گروههائي‌ از آن‌ها به‌ نواحي‌ مختلف‌ شرقي‌ و جنوب‌ شرقي‌ درياي‌ مازندران‌مهاجرت‌ كرده‌ شد.

دولت‌ سلجوقي‌ مهّم‌ترين‌ دولت‌ تركي‌ بود كه‌ تشكيل‌ آن‌ منشأ تحول‌ بزرگي‌ در تمدن‌ اسلامي‌ و خاصه‌ ايران‌شد. "سلجوق‌ بن‌ دقايق‌" رئيس‌ يكي‌ از قبايل‌ تركمن‌ بود. در قرن‌ پنجم‌ هجري‌ قمري‌ (دهم‌ ميلادي‌) "غزها" كه‌اجداد تركمانان‌ امروزي‌اند، به‌ سوي‌ روسيه‌ و ايران‌ تاختند. در قرن‌ شانزدهم‌ ميلادي‌ طوايف‌ تركمن‌ تمام‌ ساحل‌شرقي‌ خزر تا گرگان‌ را تصرف‌ نمودند. پس‌ از تيمور سلسله‌هاي‌ تركمانان‌ قراقويونلو و آق‌ قويونلو به‌ عنوان‌نيرومندترين‌ دولت‌ها به‌ ترتيب‌ در غرب‌ و شمال‌ ايران‌ و سپس‌ در ايران‌ و مركزي‌ و جنوبي‌ ظهور و حكومت‌كردند.

شاه‌ عباس‌ براي‌ پيش‌گيري‌ از تاخت‌ و تاز تركمن‌ها و ازبكان‌، كردهاي‌ جنگجو را از ولايت‌ غربي‌ بدين‌ سامان‌كوچ‌ داد و پنج‌ ولايت‌ كردنشين‌ در امتداد كليه‌ مرزها از استرآباد تا چناران‌ به‌ وجود آورد. ليكن‌ كوچ‌ كردان‌ مانع‌تاخت‌ و تاز تركمن‌ها نشد. با وقوع‌ جنگ‌هاي‌ بين‌ قبيله‌اي‌ از يك‌ سو و يورش‌هاي‌ وحشيانه‌ خان‌هاي‌ بخارا وخيوه‌ از سوي‌ ديگر، آشوب‌ مناطق‌ تركمن‌نشين‌ را فراگرفت‌. منازعات‌ فوق‌ و فشارهاي‌ امپراطوري‌ روسيه‌، سبب‌افزايش‌ جريان‌ مهاجرت‌ تركمانان‌ به‌ نواحي‌ رود گرگان‌ شد. سلسله‌ قاجار به‌ كمك‌ عشاير تركمن‌ به‌ حاكميت‌رسيد. در سال‌ 1276 هجري‌ قمري‌ همزمان‌ با جنگ‌ مرو تركمن‌ها به‌ كمك‌ خان‌ خيوه‌ ارتش‌ قاجار را شكست‌دادند و اين‌ نواحي‌ تحت‌ تسلط‌ تراكمه‌ باقي‌ ماند.

در جريان‌ مشروطه‌ تركمانان‌ در صف‌ مستبدان‌ و مخالفين‌ مشروطه‌ قرار گرفتند و به‌ غارت‌ شهرها و روستاهاي‌طرفدار مشروطه‌ پرداختند. ولي‌ پس‌ از پيروزي‌ انقلاب‌ مشروطه‌ تركمن‌ها به‌ اتراق‌ گاه‌هاي‌ خود بازگشتند. بعد ازاصلاحات‌ ارضي‌ (سال‌ 1341 ه . ش‌) بخش‌ مهمّي‌ از تركمن‌ها به‌ كشت‌ و زرع‌ پرداختند و گروهي‌ به‌ شهرهاروي‌ آوردند و برخي‌ از نواحي‌ تركمن‌نشين‌ به‌ شهرهاي‌ متوسط‌ و بزرگي‌ بندر تركمن‌ تبديل‌ شدند.

شهر بندرتركمن‌ كه‌ در سال‌ 1306 شمسي‌ در زمان‌ حكومت‌ پهلوي‌ اوّل‌ هم‌ زمان‌ با آغاز عمليات‌ احداث‌ راه‌ آهن‌ سراسري‌بنا گرديده‌ بود، امروزه‌ توسعه‌ فراواني‌ يافته‌ و به‌ شهري‌ جالب‌ با جلوه‌هاي‌ جهانگردي‌ تبديل‌ شده‌است‌


جاذبه های بندر ترکمن

شهرستان تركمن شهرستان تركمن از مناطق بسيار ديدني و زيباي ايران اسلامي مي باشد كه جاي جاي آن پر از زيبائيهاي طبيعي و خدادادي است. شهرستان تركمن، آرميده بر ساحل آرام خزر با كوه و جنگل تنها 15 دقيقه فاصله دارد و فاصله آن تا مناطق نيمه بياباني شمال گلستان نيز تنها 20 دقيقه است به طوريكه مسافري كه وارد شهرستان تركمن مي شود مي تواند تمام اقاليم موجود در ايران عزيز را به عينه به تماشا بنشيند. علاوه بر آن وجود تپه هاي باستاني و تاريخي بي شمار و آثار فرهنگي گذشتگان و همچنين وجود مردم خونگرم تركمن كه اكثريت ساكنان شهرستان را تشكيل مي دهند بر زيبائيهاي فرهنگي اين شهرستان افزوده است. نگاهي داريم به برخي از ويژگيهاي توريستي اين شهرستان: بندر تركمن:بندر تركمن مركز شهرستان تركمن است و همانطور كه از نام آن پيداست اكثريت شهروندان آن را تركمنها تشكيل مي دهند. تركمن هاي ايران كه به ايراني بودن و زيستن در قلمرو ميهن افتخار مي كنند به مهمان نوازي مشهورند و همين ميهمان نوازي آنهاست كه اين شهرستان را در رتبه اول پذيرش گردشگر دربين شهرستانهاي استان گلستان قرار داده است. به طوري كه غيرممكن است گردشگري وارد استان گلستان شود و اين شهرستان را جزء اولويتهاي خود براي سياحت و گردش قرار ندهد. مهمترين مناطق گردشگري شهر بندر تركمن عبارتند از: اسكله توريستي بندر تركمن: اسكله و دريا در غرب بندر تركمن واقعند. اسكله بندر تركمن داراي سكوهاي استراحت، ايستگاه قايق‌هاي موتوري و پدالي و بازارچه زيباي ساحلي است كه بسياري از مسافران از سراسر كشور براي خريد از آن به بندر تركمن مي آيند. جزيره آشوراده: تنها جزيره مسكوني درياي خزر در ايران است كه در فاصله 5 كيلومتري از اسكله بندر تركمن قرار گرفته است و همه روزه قايقهاي موتوري مسافران را به آن جزيره مي برند. فاصله جزيره با قايق موتوري چيزي در حدود 10 دقيقه است. اين جزيره مركز اصلي عمل آوري خاويار است و صيادان سختكوش شهرستان تركمن در اين جزيره بيش از نيمي از خاويار توليد كشور را به عمل مي آورند. سكوت و آرامش اين جزيره مهمترين وجه مشخصه آنست و ساحل زيبا و بي خطر و در عين حال آرام آن محل ايده‌آلي براي شنا مي باشد. در اين جزيره مي توان در محل طرح سالمسازي دريا كه داراي بخشهاي جداگانه شناي آقايان و خانمها مي باشد و داراي كمپ امداد و نجات است شنا كرد. همين طور گفتني‌ست اين جزيره سالها محل اقامت تعدادي از نظاميان روسي بوده است كه هم‌اكنون آثار قلعه آنها در شمال جزيره كاملا مشهود است. محل شناي آلتين خزر: اين مكان در شمال غربي شهر بندر تركمن قرار دارد و در تابستان پذيراي گردشگران است. خليج گرگان و ميانكاله: اين مناطق از مهمترين پايگاههاي حيات وحش در ايران هستند كه با قايق مي‌توانيد از اين مناطق بازديد كنيد. دوشنبه بازار بندر تركمن: دوشنبه بازار از قديمي‌ترين بازارهاي استان است كه در آن كشاورزان، قاليبافان و فروشندگان هر دوشنبه محصولات خود را به بازار عرضه مي كنند. اين بازار هفتگي كه در يكي از خيابانهاي اصلي بندر تركمن شكل مي گيرد را مي توان نمايشگاه رنگ و نقش ناميد و سوژه خوبي براي عكاسي مي باشد و صد البته محل خوبي براي خريد سوغاتي! علاوه بر اين اگر در ايام نوروز به بندر تركمن مي‌آييد از ديدن مناظر زيباي مزارع كلزا كه تمام شهرستان را به رنگ گلهاي زرد درآورده‌اند تعجب خواهيد كرد. ضمن آنكه رفتن به مصب رود گرگان در غرب روستاي خواجه نفس و در مسير بندر تركمن به گميشان نيز به دوستداران طبيعت توصيه مي‌شود. بخش گميشان: اين بخش در 15 كيلومتري شمال بندر تركمن قرار دارد و مركز آن شهر تاريخي كومش‌تپه است. كومش تپه در زبان تركمني به معناي تپه نقره‌اي است. اين شهر از قديمي‌ترين شهرهاي استان بوده است كه از زمان صفويه مردم آن به صيد، دامداري و تجارت دريايي مشغول بوده‌اند. اين شهر داراي خانه‌هاي چوبي دو طبقه و سه طبقه بسيار زيبايي مي‌باشد كه الگو گرفته از سبك معماري روسي است و يكي از مهمترين جاذبه‌هاي شهر را تشكيل مي‌دهد. ديوار دفاعي قزل‌آلان(ديوار گرگان) كه بعد از ديوار چين دومين ديوار بزرگ جهان است و به دوره پارتي يا ساساني منسوب است از سواحل درياي خزر در شمال اين شهر آغاز مي‌شود. تپه‌هاي باستاني موجود در اين بخش سابقه سكونت در اين منطقه را به هزاره‌هاي قبل از ميلاد مي‌رساند. برخي مي‌گويند بندر آبسكون كه هزار و اندي سال پيش مهمترين بندر سراسر خزر بوده است در اين بخش واقع است. بندر آبسكون محل مرگ و دفن آخرين پادشاه خوارزمشاهيان(سلطان محمد خوارزمشاه) بوده است كه از چنگ مغول گريخت و توسط ملاحان تركمن به اين ناحيه آمد و بر اثر بيماري درگذشت. اگر به اين شهر آمديد حتما "ديه‌چال" (دوغ شتر ) را تهيه كنيد چرا كه يكي از پرانرژي‌ترين نوشيدني‌هاست! در ضمن مي‌توانيد در اين شهر و همينطور بندر تركمن سري به روسري‌فروشي‌ها و فرش‌فروشهاي آن بزنيد و خريد كنيد. سيمين‌شهر: سومين شهر شهرستان تركمن، شهر جديد سيمين شهر مي باشد كه داراي ساختمانهاي زيباي قديمي و تاريخي است و داراي مردماني مهمان‌نواز و خونگرم است. در سيمين‌شهر زيارتگاهي وجود دارد به نام قدمگاه " خواجه بهاءالدين نقشبندي" كه مردم محلي اعتقاد خاصي به آن دارند و جمعه‌ها تركمن‌ها و قزاق‌ها به زيارت آن مي‌روند. سوغاتي‌هاي شهرستان تركمن: فرش، قالي، پشتي، كيف و لوازم زينتي و لباسها و روسري‌هاي تركمني مهمترين سوغاتي‌هاي شهرستان هستند. علاوه بر آن قيمت ماهي نيز در اين شهرستان بسيار ارزان است. خوراكي‌هاي تركمني بويژه "قائورغا" كه تركيبي از آرد گندم داغ شده و شكر و ساير افزودني‌هاست مي‌تواند سوغات خوبي از سفر به شهرستان تركمن باشد.


  
     
 

Geryoooon
 
 
ارسال: سه شنبه 10 اردیبشهت 1387 ساعت 10:26
 
   
 
کردکوی


شهرستان کردکوی از شهرستانهای ایران در استان گلستان است. شهر کردکوی مرکز این شهرستان است.

جمعیت شهرستان کرد کوی در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۷٫۸۲۳ نفر بوده است

شهرستان کردکوی در غرب استان گلستان و در فاصله 29 کیلوکتری گرگان واقع شده است. این شهرستان از شمال به شهرستان بندر ترکمن از جنوب به رشته کوههای البرز شرقی و استان سمنان , از شرق به شهرستان گرگان و از غرب به شهرستان بندر گز محدود می باشد.

جنوب این شهرستان را ارتفاعات البرز شرقی تشکیل می دهد , که مهمترین کوههای آن درازنو و زمه کوه , چلستان, جهان نما , پلاش و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به 3500 متر می رسد.

بخش شمالی شهرستان از زمینهای جلگه ای هموار با شیب ملایم تشکیل و به زمین های بندر ترکمن, رودخانه قره سو و خلیج گرگان منتهی می گردد.

به توجه به موقعیت جغرافیایی , ارتفاع و امتداد کوهها و نزدیکی به دریای خزر, این شهرستان در قسمت جلگه ای دارای آب و هوای معتدل مرطوب و در قسمت کوهستانی , دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است.

پوشش گیاهی این شهرستان با توجه به ارتفاع زمین متنوع است. کوهپایه ها , زمین های زراعتی توام با چمن زار ها گسترش دارند. تا ارتفاع 2400 متری را جنگلهای انبوه پوشانده است., در ارتفاعات پایین درختان ممرز , انجیلی , توسکا, آزاد, لرگ و در ارتفاعات متوسط راش, ملچ, نمدار, افرا و در ارتفاعات بالاتر در ختان ارس , بلوط و سرو کوهی می رویند. در جنوب کردکوی جنگل تا خط الراس کوههای درازنو گسترش داشته و یکی از انبوه ترین مناطق جنگلهای خزری به شمار می رود.

در شهرستان کردکوی با توجه به شرایط آب و هوایی , بیشترین بارش در فصول پاییز و زمستان صورت می گیرد. بارش سالانه در کردکوی تا حدود 570.5 میلیمتر می رسد. شیب تند زمین, رودهای مناسبی را بوجود آورده است. در ضلع شمالی البرز رودخانه های زواردشت , غاز محله کردکوی, شش دانگ بالاجاده, غرب بالاجاده و میاندره , را می توان نام برد که به رودخانه قره سو وارد و از شمال کردکوی به خلیج گرگان می ریزد.

کشاورزی از ارکان اصلی اقتصاد این شهرستان به شمار می رود. از محصولات مهم کشاورزی پنبه, گندم, برنج و سویا است. شهرستان کردکوی دارای مراتع غنی و جنگلی و چمنزارهای ییلاقی است. به سبب حاصلخیزی منطقه و توسعه کشاورزی بیشتر صنایع این شهرستان در رابطه با محصولات کشاورزی تاسیس شده است. از مهمترین آنها کارخانه پنبه پاک کنی, صابون سازی , روغن کشی , شالیکوبی, چوب بری, و خوراک ماکیان و نئوپان را می توان نام برد. از صنایع دستی این شهرستان حصیر بافی, نمد زنی, بافتن چادر شب محلی و جوراب پشمی است

کرد کوی را در گذشته تميشه می گفتند.که نام بخشی از غرب گرگان بوده و در اواخر زمامداری تيموريان و اوايل زمامداری صفويه, گروهی از عشاير کردستان به اين محل کوچانده شدند. به همين دليل در اوايل کار به کرد محله و مدتی پس از آن به کردکوی مشهور گرديد